December 4, 2025
Aby uzyskać jasną, czystą biel w produktach z tworzyw sztucznych, kluczowe jest dobranie dwutlenku tytanu. Dwutlenek tytanu o niebieskim odcieniu, produkowany metodą chlorkową, jest preferowany ze względu na drobną wielkość cząstek i równomierny rozkład masy cząsteczkowej, co nadaje świeży, czysty wygląd. Dwutlenek tytanu z większymi cząstkami i żółtawymi podtonami nie zapewni pożądanej jasności, niezależnie od metod regulacji.
Gdy sam dwutlenek tytanu nie zapewnia wystarczającej bieli, stosuje się dodatki. Minimalne dodatki niebieskich lub fioletowych pigmentów lub optycznych rozjaśniaczy mogą poprawić biel. Najbardziej powszechną i prostą metodą jest użycie błękitu ftalocyjaninowego w celu stworzenia efektu optycznego rozjaśnienia, znanego jako "magnetyczna biel". Chociaż rozjaśniacze fluorescencyjne oferują najlepsze rezultaty, wiążą się również z najwyższym kosztem.
Do produkcji głębokich czarnych produktów z tworzyw sztucznych należy zwrócić uwagę na właściwości optyczne sadzy. W świetle padającym drobniejsza sadza wydaje się bardziej niebieska, natomiast w świetle przechodzącym (dla transparentnego barwienia) może wydawać się brązowawa lub szara. Aby uzyskać bogaty, błyszczący czarny produkt, zaleca się sadzę o niskiej strukturze i małej wielkości cząstek, ponieważ drobniejsze cząstki zwiększają absorpcję światła, zmniejszają odbicie i wzmacniają czerń. Osiągnięcie optymalnej siły barwienia wymaga doskonałego rozproszenia sadzy.
Utleniona sadza, która zawiera grupy polarne, takie jak -OH i -COOH, wykazuje lepsze rozproszenie. Wskaźnik zawartości lotnych w specyfikacjach sadzy wskazuje na jej poziom utlenienia – wyższe wartości odpowiadają lepszemu utlenieniu i wydajności rozpraszania.
